Hücre Aktivitesini Değiştiren Protein Molekülleri
İnsan vücudundaki hücreler gibi hücreler, hormonlar, ilaçlar ve hatta güneş ışığı gibi maddelerle etkileşime girmek ve iletişim kurmak için bir yola ihtiyaç duyar. İşte burada hücresel reseptörler devreye giriyor.
Bir reseptör, bir maddenin (hormon, ilaç veya antijen gibi) bağlanabileceği ve o hücrenin aktivitesinde bir değişikliğe neden olabileceği bir hücrede veya hücrenin yüzeyinde bulunan bir protein molekülüdür.
Bu makale, hücre reseptörlerinin nasıl çalıştığını, insan vücudundaki rollerini ve önemini açıklamaktadır.
![hücreler üzerindeki reseptörler](https://www.verywellhealth.com/thmb/yj5woK0HRW72BDEYMHNp5yxdS84=/2121x1413/filters:no_upscale():max_bytes(150000):strip_icc()/Cellular-receptors-Science-Picture-Co.-5737a4c83df78c6bb0cdb9ad.jpg)
İşlev
Bunu düşünmenin bir yolu şudur: Alıcı bir kilit gibidir, ona bağlanan madde ise o kilidin anahtarıdır. Bu nedenle, yalnızca alıcı “kilidine” uyacak şekilde anahtarlanan maddeler belirli bir alıcıya bağlanabilir.
Hücrelerdeki reseptörlere bağlanan maddeler hücreye şunları söyleyebilir:
-
Belirli bir maddeyi üretin: Büyük bir yemekten sonra sizi tok hissettiren bir hormon gibi
-
Daha hızlı bölün: Belki egzersizden sonra kas hücreleri eklemenize neden olur
-
Ölmek: Kanser hücresi reseptörlerine bağlanan kemoterapi ilaçları, bu kanser hücrelerine örneğin kendi kendini yok etme sinyali verebilir.
Türler
Hücrelerin reseptörleri çok özeldir ve aslında yüzlerce farklı tipte reseptör vardır. Farklı türler, aşağıdakiler gibi farklı şeylere yanıt verir:
- Hormonlar, ilaçlar veya alerjenler gibi kimyasal maddeler
- Baskı yapmak
- Işık (vücudunuz güneş ışığı cildinize çarptığında “güneş ışığı hormonu” olan D vitamini üretir)
Bazı durumlarda, bir hücre belirli bir madde için doğru reseptöre sahip değilse, o zaman o madde hücreyi etkilemez.
Örneğin, leptin, büyük bir yemekten sonra kendinizi tok ve tok hissetmenize neden olan hormondur. Leptin reseptörü olmayan hücreler bu hormona tepki vermez, ancak olanlar tepki vererek daha fazla yemek yeme isteği uyandıran diğer hormonların salınımını engeller.
Önemi
Reseptörler insan vücudunda hem iyi hem de kötü roller oynayabilir. Bazı durumlarda, belirli hastalıkların neden olduğu hasara katkıda bulunabilirler. Diğerlerinde, belirli sağlık koşullarının kontrolüne yardımcı olmak için ilaçlarla çalışabilirler.
Çölyak hastalığı
Örneğin çölyak hastalığında, belirli bağışıklık sistemi hücrelerindeki reseptörler kilit görevi görürken, glüten proteininin parçaları anahtar görevi görür. Bu etkileşim, çölyak hastalığının villöz atrofi olarak bilinen karakteristik bağırsak hasarını tetikler.
Otoimmün rahatsızlığı
Bazı hücresel reseptörlerin, diğer otoimmün hastalıklarda da hasara neden olmada rol oynadığı görülüyor. Bunun nedeni, bir otoimmün hastalıkta (Çölyak gibi), bağışıklık sisteminizin yanlışlıkla devreye girmesi ve vücudunuzun bazı hücrelerine zarar vermesidir.
Yüksek kan basıncı
Ancak bazı durumlarda, tedaviyi desteklemek için hücre reseptörlerinin davranışını kullanabilirsiniz. Örneğin, yüksek tansiyonda ilaçlar, aksi takdirde kan basıncını yükselten bir hormona uyacak olan hücresel reseptörlere anahtarlar gibi sığabilir.
Bu ilaçlar anjiyotensin blokerleri olarak bilinirler çünkü kan basıncını yükselten hormon anjiyotensini bloke ederler. Sonuç olarak, önleyerek kan basıncınızı kontrol etmenize yardımcı olabilirler. anjiyotensin kan basıncını yükseltmek için sinyal hücrelerinden.
Özet
Bir hücre reseptörü, hormonlar, ilaçlar ve antijenler gibi maddelerin bağlanabileceği bir protein molekülüdür. Bu, bir hücrenin aktivitesini değiştirmelerine izin verir.
Kimyasallar, basınç veya ışık gibi farklı şeylere tepki veren yüzlerce tür alıcı vardır.
Otoimmün hastalıklarda meydana gelen hasarın bir kısmından reseptörler sorumlu olabilir. Ancak diğer yandan, bazı koşulları tedavi etmek için ilacın bir hücreye bağlanmasına yardımcı olmada da rol oynayabilirler.
Discussion about this post