Atriyal fibrilasyon (A-fib), yalnızca Amerika Birleşik Devletleri’nde milyonlarca insanı etkileyen en yaygın kalp aritmilerinden biridir. Kalbin atriyal (üst) odacıklarından kaynaklanan, genellikle çarpıntı ve yorgunluğa neden olan hızlı, düzensiz kalp ritmidir. Felç riskinizi büyük ölçüde artırır. Ne yazık ki, tedavisi genellikle hem sağlık hizmeti sağlayıcıları hem de hastalar için gerçek bir sorun olmaya devam ediyor.
![İş günü boyunca kalp ağrısı çeken bir adam](https://www.verywellhealth.com/thmb/iqgO79c9dTSdOoIjawAfs7zDqZ4=/2126x1409/filters:no_upscale():max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-152886240-b81b2e2d81124bc0869ee01538a6c7bb.jpg)
genel bakış
A-fib için en çok aranan tedavi, aritmiyi ablasyon ile tedavi eden tedavi olmuştur. Ablasyon, düzensiz ritmi kesintiye uğratmak için kalp içinde skar oluşturarak hastanın kalp aritmisinin kaynağını haritalayan, lokalize eden ve yok eden bir işlemdir. Ya bir elektrofizyoloji çalışması (kalbinizin elektrik sistemini değerlendirmek için bir test) sırasında ya da cerrahi süitte gerçekleştirilir.
Genellikle ablasyon, aritmiyi bozmak için küçük bir kalp kası alanını yok etmek için bir kateter (ince bir tüp) aracılığıyla radyofrekans enerjisi (koterizasyon) veya kriyoenerji (dondurma) uygulanarak gerçekleştirilir. Birçok kardiyak aritmi türü, ablasyon teknikleri kullanılarak kolaylıkla tedavi edilebilir hale gelse de, atriyal fibrilasyon bir zorluk olarak kaldı.
Zorluklar
Çoğu kardiyak aritmi, kalbin içinde normal kalp ritminde elektriksel bir bozulmaya neden olan küçük, lokalize bir alandan kaynaklanır. Çoğu aritmi için, ablasyon basitçe o küçük anormal alanın yerini tespit etmeyi ve onu bozmayı gerektirir. Buna karşılık, atriyal fibrilasyonla ilişkili elektriksel bozulmalar çok daha kapsamlıdır – esas olarak sol ve sağ atriyumların çoğunu kapsar.
Atriyal fibrilasyonu kesmeye yönelik ilk çabalar, kapsamlı anormal elektriksel aktiviteyi bozmak için kulakçıklar boyunca karmaşık lineer skarlardan oluşan bir “labirent” yaratmayı amaçlıyordu. Bu yaklaşım (Labirent prosedürü olarak adlandırılır), ameliyathanede çok deneyimli cerrahlar tarafından yapıldığında oldukça iyi sonuç verir. Bununla birlikte, tüm ilişkili risklerle birlikte gelen büyük açık kalp ameliyatı gerektirir. Atriyal fibrilasyonu bozmak için gerekli olan lineer skarları oluşturmak, bir kateterizasyon prosedürü ile çok daha zordur.
Tetikleyicilerin Peşinden Gitmek
Elektrofizyologlar, aritminin “tetikleyicilerini”, yani PAC’leri (erken atriyal kasılmalar, kulakçıklarda ortaya çıkan erken atımlar) ablasyon yoluyla atriyal fibrilasyonu iyileştirebileceklerini öğrendiler. Çalışmalar, atriyal fibrilasyonu olan hastaların %90’ına kadarında, aritmiyi tetikleyen PAC’lerin sol atriyum içindeki belirli alanlardan, yani dört pulmoner venin açıklıklarının yakınından kaynaklandığını göstermektedir. (Pulmoner damarlar, oksijenli kanı akciğerlerden kalbe ileten kan damarlarıdır.)
Damarların açılması, bu amaç için tasarlanmış özel bir kateter kullanılarak sol atriyumun geri kalanından elektriksel olarak izole edilebilirse, atriyal fibrilasyon sıklıkla azaltılabilir veya hatta ortadan kaldırılabilir.
Ayrıca, kateterizasyon laboratuvarındaki ablasyon prosedürlerinde kullanılmak üzere yeni ve çok gelişmiş ve çok pahalı üç boyutlu haritalama sistemleri geliştirilmiştir. Bu yeni haritalama sistemleri, sağlık hizmeti sağlayıcılarının sadece birkaç yıl önce bilinmeyen bir hassasiyet düzeyinde ablasyon izleri oluşturmasına olanak tanır. Bu yeni teknoloji, atriyal fibrilasyonun ablasyonunu eskisinden çok daha olası hale getirdi.
Verimlilik
Son gelişmelere rağmen, A-fib ablasyonu hala uzun ve zor bir prosedürdür ve sonuçları mükemmel olmaktan uzaktır. Ablasyon, nispeten kısa atriyal fibrilasyon epizodları olan hastalarda en iyi sonucu verir – sözde paroksismal atriyal fibrilasyon. Ablasyon, kronik veya kalıcı atriyal fibrilasyonu olan veya kalp yetmezliği veya kalp kapak hastalığı gibi altta yatan önemli kalp hastalığı olan hastalarda da işe yaramaz.
Atriyal fibrilasyonun ablasyonu için ideal adaylar gibi görünen hastalarda bile, tek bir ablasyon prosedüründen sonra uzun vadeli (üç yıllık) başarı oranı sadece yaklaşık %50’dir. Tekrarlayan ablasyon işlemleri ile başarı oranının %80 kadar yüksek olduğu bildirilmektedir. Bununla birlikte, her ablasyon prosedürü hastayı bir kez daha komplikasyon riskine maruz bırakır. Ve ideal adaylardan daha az olan hastalarda başarı oranları çok daha düşüktür.
Bu başarı oranları kabaca antiaritmik ilaçlarla elde edilenlerle aynıdır.
Ek olarak, atriyal fibrilasyonun başarılı ablasyonunun felç riskini azalttığı gösterilmiştir.
komplikasyonlar
Atriyal fibrilasyon için kateter ablasyonu ile komplikasyon riski, diğer aritmi türlerine göre daha yüksektir. Bunun nedeni, A-fib için ablasyon prosedürünün önemli ölçüde daha uzun sürmesi, üretilmesi gereken izlerin daha büyük olma eğiliminde olması ve üretilen izlerin (sol atriyumda, genellikle pulmoner venlerin yakınında) yerinin artmasıdır. komplikasyon riski.
Prosedüre bağlı ölüm, atriyal fibrilasyon için ablasyon yapılan her 1000 hastanın 5’te 1’inde meydana gelir. Ölüme yol açabilecek ciddi komplikasyonlar arasında kardiyak tamponad (kalp çevresinde fazladan sıvı birikmesi), felç (beyne giden kan akımı kesilir), sol kulakçık ve yemek borusu arasında bir fistül (anormal bir bağlantı) oluşması, bir damarın delinmesi yer alır. pulmoner ven ve enfeksiyon.
Prosedürlerin %2’sine kadar bir inme meydana gelir. Pulmoner vende hasar (ağır nefes darlığına, öksürüğe ve tekrarlayan pnömoniye yol açan akciğer sorunlarına neden olabilir) %3’e varan oranda oluşur. Diğer kan damarlarında (kateterlerin yerleştirildiği damarlarda) hasar %1 veya %2 oranında gerçekleşir. Bu komplikasyonların tümü, 75 yaş üstü hastalarda ve kadınlarda daha yaygın görünmektedir.
Genel olarak, ablasyon atriyal fibrilasyonun ablasyonunda geniş deneyime sahip bir elektrofizyolog tarafından yapıldığında hem prosedürün başarısı hem de komplikasyon riski artar.
Atriyal fibrilasyonu olan ve ablasyon tedavisini düşünmesi istenen herkes birkaç önemli gerçeği akılda tutmalıdır. Birincisi, prosedürün başarı oranı, makul derecede iyi olsa da, anti-aritmik ilaçlarla olduğundan ölçülebilir derecede daha iyi değildir – en azından tek bir ablasyon prosedüründen sonra değil. İkincisi, çok az ciddi komplikasyon riski vardır.
Bu sınırlamalara rağmen, atriyal fibrilasyonunuz hayatınızı bozan semptomlar üretiyorsa, özellikle bir veya iki anti-aritmik ilaç denemesi başarısız olduysa, ablasyon prosedürünü düşünmek tamamen mantıklıdır.
A-fib için bir ablasyon prosedürü düşünüyorsanız, bu aritmi için tüm tedavi seçeneklerinizden haberdar olduğunuzdan emin olun.
Ablasyon sizin için hala çekici bir seçenekse, başarılı bir prosedür olasılığınızı optimize ettiğinizden emin olmak isteyeceksiniz. Bu, elektrofizyologunuzun atriyal fibrilasyon için ablasyon prosedürleriyle ilgili kişisel deneyimini bilmek anlamına gelir.
Yayımlanmış tıbbi literatürden (genellikle yalnızca en iyi merkezler tarafından rapor edilen) istatistiklerin okunmasıyla yetinmeyin. Sağlık hizmeti sağlayıcınızın çok fazla deneyimi varsa ve iyi bir güvenlik kaydına sahipse ve atriyal fibrilasyon için ablasyon prosedürleriyle ilgili iyi geçmiş sonuçlara sahipseniz, iyi bir sonuç alma olasılığınız artar.
Discussion about this post