Aşırı susuzluğun diyabet belirtisi olabileceği doğru olsa da, hasta çocukken bu zor bir durumdur. Küçük çocuklar, tamamen sağlıklı olduklarında genellikle bol miktarda sıvı içerler. Çocuğunuz su şişelerini sizin doldurabileceğinizden daha hızlı yutuyorsa, kesinlikle durum böyle olabilir.
Yine de, çocuğunuz çok susamış görünüyorsa, çocuk doktoruna gitmeye değer. Bu belirti, herhangi bir sonuca varmak için, diğer belirtilerin yanı sıra çocuğunuzun aile ve sağlık geçmişinin (ve belki de test sonuçlarının) gözden geçirilmesiyle birlikte düşünülmelidir.
Çocuklarda Diyabet
Ebeveynler genellikle diyabet hakkında genel olarak endişe duyarlar, ancak çoğu, tipik olarak çocuklukta başlayan ve insülin iğneleriyle tedavi gerektiren tip 1 diyabet hakkında gerçekten endişelidir. Tip I diyabet, aslında en az görülen diyabet türüdür ve hastalığı olan kişilerin sadece %5’ini etkiler. Eskiden “yetişkin başlangıçlı” diyabet olarak düşünülen tip 2 diyabet çok daha yaygındır.
Hastalık için önemli bir risk faktörü olan çocukluk çağı obezitesindeki artışla birlikte, çocuk doktorları artık aktif olarak gençlerde ve hatta ergenlerde tip 2 diyabet arıyorlar.
Birçok ebeveyn, sık idrara çıkmaları ve susuzluklarının artması nedeniyle çocuklarını diyabet değerlendirmesi için getirir.Bunlar, böbrekler vücuttaki fazla glikozu yeterince iyi ve hızlı bir şekilde işleyemediğinde ortaya çıkan ve şekerin idrarla karışmasına ve idrarla atılmasına neden olarak diğer sıvıları da alarak ortaya çıkan klasik diyabet belirtileridir.
Sorun şu ki, birçok çocuk, özellikle yeni yürümeye başlayan çocuklar ve okul öncesi çocuklar, susamasalar bile, izin verdiğiniz kadar meyve suyu isteyecek ve içecek. Ve eğer çok fazla meyve suyu içerlerse, bu onların çok fazla idrara çıkmaları gerektiği anlamına gelir. Bu nedenle, çocuk doktoruna sadece susuzluk ve sık idrara çıkma semptomlarıyla giden çocuklar genellikle şeker hastası olmazlar.
Tip I Diyabet Belirtileri
Tip 1 diyabetli çocuklar, tanı çok uzun süre ertelenirse diyabetik komaya girebileceğinden, diyabet semptomlarının nasıl tanınacağını bilmek önemlidir. Tipik olarak kısa bir süre içinde (günlerden haftalara kadar) gelişen semptomlar genellikle şunları içerir:
- Sık idrara çıkma (poliüri)
- Çok susamak veya çok içmek (polidipsi)
Aşağıdakiler gibi diğer diyabet semptomları varsa endişe artar:
- Çok yemek yeme veya aşırı açlık (polifaji)
- Olağandışı kilo kaybı
- Aşırı yorgunluk
- sinirlilik
- Bulanık görme
Şeker özlemi tipik olarak diyabet belirtisi değildir. Genetik bir risk faktörü olmasına rağmen (bir çocuğun annesi tip 1 diyabetliyse risk yaklaşık %3 ve babası diyabetliyse %5), tip 1 diyabetli çocukların %85’inin ailesinde diyabet öyküsü yoktur.
Kilo kaybı, tip 1 diyabet için özellikle önemli bir kırmızı bayrak semptomudur. Bir çocukta sık idrara çıkma, artan susama ve kilo kaybı gibi klasik diyabet semptomları varsa, o zaman bir çocuk doktoru muhtemelen bir idrar tahlili veya kan şekeri testi tamamlanmadan diyabetten şüphelenecektir. Kilo kaybı, dehidrasyon, vücut yağ kaybı (çocuğun idrarında artan şeker nedeniyle kalori kaybı) veya her ikisi nedeniyle oluşabilir.
Öte yandan, bir çocuğun kilo kaybı olmadan başka diyabet semptomları varsa, bu testleri yapmak yine de önemlidir. Ancak diyabetin bulunma şansı çok daha düşüktür. Tip 1 diyabet tanısı için en yüksek yaşlar 5 ila 7 yaş arasıdır ve daha sonra ergenliğin başlangıcındadır.
Çocuğunuzda herhangi bir diyabet belirtisi olabileceğini düşünüyorsanız, çocuk doktorunuzu görmekten çekinmeyin.
Çocuklarda diyabetle ilişkili sık idrara çıkma olduğunda, bunun genellikle her seferinde büyük miktarlarda idrar olduğunu unutmayın. Sık idrara çıkmak zorunda olan, ancak yalnızca küçük bir miktar idrara çıkan çocukların diyabet yerine muhtemelen başka bir nedeni vardır.İdrar yolu enfeksiyonu gibi durumlar semptomlara neden olabileceğinden, çocuk doktorunuzu görmek yine de önemlidir.
Tip 2 Diyabet Belirtileri
Ne yazık ki, tip 2 diyabetli çocuklarda hiçbir belirti olmayabilir ve bu da erken teşhisi zorlaştırabilir. Tip 2 diyabet semptomlarının çoğu aslında hastalığın geç semptomlarıdır ve uzun yıllar diyabet geçirdikten sonra yavaş yavaş gelişir.Bu belirti ve semptomlar şunları içerebilir:
- Sık idrara çıkma, artan susuzluk, kilo kaybı ve aşırı açlık gibi tip 1 diyabet semptomları
- Sık enfeksiyonlar
- Artan enfeksiyon riski; örneğin, virüsleri öncekine göre çok daha kolay yakalamak
- Yavaş iyileşen kesikler ve morluklar
- Bulanık görme (şeker hastalığına bağlı retinopatinin olası bir belirtisi)
- Tükenmişlik
- Ellerde ve ayaklarda uyuşma veya karıncalanma (diyabetik periferik nöropati belirtileri)
Tip 2 diyabetli çocuklarda klasik diyabet semptomları görülmeyebileceğinden, çocuk doktorları ve ebeveynler bunun yerine hastalık için diğer belirti ve risk faktörlerini aramalıdır. Bunlar arasında aşırı kilolu olmak, akantozis nigrikans (genellikle bir çocuğun ensesinde koyu renkli cilt bölgeleri) veya stria (çatlak izleri) ve pozitif bir aile tip 2 diyabet öyküsü bulunur.
Yüksek riskli çocuklar, hemoglobin A1C testi de dahil olmak üzere diyabet için rutin olarak taranabilir. Bu test, haftalar ila aylar arasında ortalama bir kan şekeri okuması verir.
Diyabetli Çocuklarda Enfeksiyonlar
Tip 1 diyabetli çocuklarda ayrıca ateş, öksürük, kusma veya boğaz ağrısı gibi enfeksiyon belirtileri olabilir. Genellikle tanıyı tetikleyen bir enfeksiyondur.
Enfeksiyon çocuğun diyabet olmasına neden olmaz. Ancak enfeksiyondan önce, çocuk sık idrara çıkmalarına ayak uydurmak için bol miktarda sıvı içmiş olabilir. Hastalandıklarında sıvı alımında geri kalırlar. Bu, dehidrasyona ve semptomların kötüleşmesine, hatta tıbbi bir acil durum olabilen diyabetik ketoasidoza ilerlemeye yol açabilir.
Çocuğunuz burada belirtilen belirtilerden herhangi birini gösteriyorsa, doktorunuzla konuşmanız önemlidir. Birçoğu, diyabetle ilgili olmasalar bile, çocuk doktorunuz tarafından ele alınmalıdır. Diğer tıbbi durumlardan kaynaklanabilirler.
Çocuklar sadece “küçük yetişkinler” değildir. Genellikle hastalıkla ilgili benzersiz semptomları vardır. Çocuğunuzda bir şeylerin yolunda gitmediğini düşünüyorsanız, bunun tam olarak ne olduğunu tanımlayamasanız bile, ebeveyn olarak içgüdülerinize güvenin ve çocuk doktorunuzu aramak veya randevu almak için arayın.
Discussion about this post