Aşırı aktif mesane (OAB), yetişkin erkeklerin %16’sını ve yetişkin kadınların %33’ünü etkileyen ani ve sık idrara çıkma dürtüsü ile karakterize edilen bir durumdur. OAB’nin nedeni belirsizliğini koruyor, ancak bazılarını kontrol edebileceğiniz ve bazılarını kontrol edemediğiniz birçok faktörden kaynaklandığına inanılıyor.
![Kadın doktor olgun kadın hastayla konuşuyor](https://www.verywellhealth.com/thmb/McocxV0UZQeYeYeUO5M0viGzhBI=/2122x1412/filters:no_upscale():max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-200357155-001-14fbb038928a406e8252fd54705ff611.jpg)
LWA / Getty Images
Nörojenik olmayan aşırı aktif mesane olarak adlandırılan OAB, semptomların bilinen nörolojik (sinir sistemi) nedenleri olmadığında teşhis edilir. Buna karşılık, nörojenik mesane, nörolojik problemlerin (inme veya omurilik yaralanmaları gibi) aşırı aktif ve aynı zamanda az aktif mesaneye neden olabileceği bir durumdur.
OAB’yi teşhis ederken, sağlık hizmeti sağlayıcıları, yalnızca altta yatan nedeni saptamak için değil, aynı zamanda etkili bir tedavi planı formüle etmek için her iki olasılığı da keşfedecektir.
Yaygın sebepler
Aşırı aktif mesane, mesaneniz üzerinde çok az kontrole sahip olmanıza veya hiç kontrolünüzün olmamasına neden olarak sıklıkla idrar kaçırma ile sonuçlanır. Kadınlar OAB’den erkeklerden daha fazla etkilenir.KazanmakKazanmak
OAB’nin mesane duvarındaki detrusor kasının aşırı aktivitesi ve/veya aşırı duyarlılığı ile bağlantılı olduğuna inanılmaktadır. Bu, mesaneyi boşaltmak için kasılacak ve idrarı depolamak için gevşeyecek olan kastır.
Normal çalıştığında, mesane yaklaşık yarısı dolduğunda detrüsör kası kasılmaya başlayacak ve size banyoya koşmak için bolca zaman tanıyacaktır. OAB ile kas kasılır ve bundan çok önce spazm olur, bu da sık idrara çıkma (idrar sıklığı), aşırı idrara çıkma (aciliyet) ve gece idrara çıkma (noktüri) ile sonuçlanır.
Alt idrar yolunun diğer bölümlerindeki (erkeklerde üretra ve prostat bezi dahil) ani, istemsiz kasılmaların, detrusor kasının kendiliğinden ve uygunsuz bir şekilde kasılmasına neden olan bir zincir reaksiyonu başlatması da mümkündür.
Bu fizyolojik etkiler, mesane aşırı aktivitesine neden olan önceki veya mevcut bir sağlık durumunun sonucu olabilir. Bu koşullardan bazıları, idrarın vücuttan çıkışını kontrol eden üretral sfinkter kaslarını da etkileyerek sızıntı ve idrar kaçırmaya neden olabilir.
OAB’nin yaygın nedenleri şunlardır:
-
Bazı çalışmaların özellikle kadınlarda mesane hiperaktivitesi ile bağlantılı olduğu tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonları
-
Şiddeti artmış OAB riski ile örtüşen pelvik organ prolapsusu
-
Boşalmaya çalıştığında mesaneye doğrudan baskı uygulayabilen genişlemiş prostat
-
Her ikisi de alt üriner sistem organlarının konumunu değiştirebilen (ve üzerine aşırı baskı uygulayabilen) kalça ameliyatı veya kalça sorunları
-
Detrusor ve üretral sfinkter kaslarının yapısını ve işlevini değiştirebilen, özellikle menopozdan sonra düşük östrojen seviyeleri
-
İdrar biyomunu değiştirebilen ve mesanede ve alt idrar yollarının geri kalanında tahrişe neden olabilen böbrek taşları veya mesane taşları
-
Mesaneyi ve/veya prostat bezini doğrudan tahriş edebilen, kateter çıkarıldıktan sonra bile tahrişi devam edebilen idrar sondası kullanımı
-
Pelvik taban kasları giderek zayıfladıkça her doğumda OAB riskinin arttığı çoklu vajinal doğumlar
-
Kurşun veya cıva gibi maddelerle, mesanede aşırı aktiviteye yol açabilecek hücresel değişikliklere neden olan ağır metal zehirlenmesi
Yaş ve Aşırı Aktif Mesane
OAB riski kesinlikle yaşla birlikte artarken,KazanmakOAB yaşlanmanın normal bir sonucu olarak görülmemelidir. Çoğu yaşlı yetişkin OAB almaz. Sonuç olarak, bir kişinin yaşam kalitesini ve yaşına bakılmaksızın işlev görme yeteneğini etkileyen anormal bir durumdur.
Yaşam Tarzı Risk Faktörleri
Bazı yaşam tarzı faktörleri, OAB semptomlarının şiddetini ve/veya sıklığını artırabilir. Mutlaka OAB’ye “neden” olmazlar, ancak mesane tahrişi riskini artırabilir, mesaneye baskı uygulayabilir veya aşırı idrara çıkmayı teşvik edebilirler. Bunların hepsi OAB için tetikleyicilerdir.
OAB ile ilişkili altı değiştirilebilir risk faktörü vardır:
-
Obezite: Hem genel obezite hem de merkezi obezite (bel çevresinde aşırı yağ birikimini içerir), özellikle idrar sıklığı ve noktüri açısından kadınlarda OAB riskini erkeklerden daha fazla artırıyor gibi görünmektedir.
-
Kafein: Kafein bir idrar söktürücüdür ve fazla tüketildiğinde idrar yapma sıklığını ve aciliyeti artırabilir (her ne kadar araştırmalar ne kadar fazla olduğu konusunda çelişkili olsa da). Kahve, çay, çikolata, kola, guarana ve enerji içecekleri yaygın kafein kaynaklarıdır.
-
Aşırı hidrasyon: Aşırı sıvı alımı kafeinden bile daha fazla OAB semptomlarının sıklığını ve şiddetini artırabilir. Çalışmalar, günlük sıvı alımında %25’lik bir azalmanın idrar sıklığı, aciliyet ve noktüri (günde bir litreden az tüketilmediği sürece) riskini önemli ölçüde azaltabileceğini göstermiştir.
-
Alkol: Alkol aynı zamanda idrar söktürücüdür ancak idrar asiditesini artırarak mesane tahrişini tetikleyebilir. Çalışmalar, içmeyenlere veya eski içicilere kıyasla, mevcut içiciler arasında idrar aciliyeti ve sıklığı olasılığının daha yüksek olduğunu göstermektedir. Erkeklerde, özellikle günde ikiden fazla içki tüketenlerde risk daha yüksektir.
-
Sigara içmek: Çalışmalar, sigara içmeyenlere göre AAM’li mevcut sigara içenlerde AAM’nin ciddiyetinin 2,54 daha fazla olduğunu göstermiştir. Sigara içmek, mesaneyi ve kardiyovasküler sistemi etkileyen bir durum olan arterlerin sertleşmesi (ateroskleroz) nedeniyle OAB riskini artırıyor gibi görünmektedir.
-
İlaçlar: Bumex (bumetanid), Dyrenium (triamteren), Hydrodiuril (hidroklorotiyazid) ve Lasix (furosemid) gibi diüretikler idrar çıkışını artırır ve OAB semptomlarını kötüleştirir. Diüretiklerin uzun süreli kullanımı, 75 yaş ve üstü yetişkinlerde artmış OAB riski ile de bağlantılıdır.
OAB tedavisi için ilaç sağlanmış olsanız bile, yine de aşırı kilo vermek, sigarayı bırakmak, sıvıları kısıtlamak ve kafein ve alkol alımınızı azaltmak için çaba göstermelisiniz.
nörolojik nedenler
Nörojenik mesane ve non-nörojenik AAM farklı bozukluklar olmasına rağmen, semptomlar arasında kayda değer bir örtüşme vardır ve iki durum arasındaki çizgiler sıklıkla bulanıklaşır. Bazı durumlarda, sinir sistemi sorunları, OAB’nin birincil nedeni olmaktan ziyade katkıda bulunabilir.
Böyle bir örnek yaştır. 75 yaş ve üstü yetişkinlerde beyindeki, özellikle de serebral korteksteki değişiklikler, mesane kontrolünü düzenleyen nöral yolları etkiler. Özellikle (beynin arka kısmında yer alan) anterior singulat korteksteki değişiklikler mesane duyarlılığının artmasına ve idrar aciliyetine yol açabilir.
Diğer durumlar, doğrudan veya dolaylı olarak mesanenin normal nörolojik fonksiyonunu etkileyebilir. Bu koşullardan bazıları yaşlanma ile ilgiliyken, diğerleri değildir.
OAB semptomlarının yaygın nörolojik nedenleri şunlardır:
-
Bazı çalışmalar, inme geçiren kişilerin %28’inin OAB deneyimine sahip olduğunu öne süren önceki inme
-
Her ikisi de detrüsör kasını düzenleyen sinirleri kesebilen veya zarar verebilen pelvik cerrahi veya prostat cerrahisi
-
Her ikisi de idrar kaçırma ve mesane kontrolünün kaybı ile ilişkili olan alt omurilik yaralanması ve fıtıklaşmış diskler
-
Diyabet, metabolik bozukluk ilerleyici sinir hasarını tetikleyerek üretral sfinkter kontrolünün kaybına yol açabilir.
-
Genel popülasyona kıyasla OAB riskini 1,54 kat artıran nörojeneratif bir hastalık olan Parkinson hastalığı
-
Etkilenenlerin yaklaşık %62’sinde OAB semptomlarına yol açan, sinir zarlarını etkileyen ilerleyici bir otoimmün bozukluk olan multipl skleroz
-
Spina bifida, uzun süredir detrusor aşırı aktivitesi dahil olmak üzere anormal üriner fonksiyonla ilişkili bir spinal doğum kusuru
-
Alzheimer hastalığı, etkilenenlerin% 73’ünde OAB’ye yol açan ilerleyici bir nörolojik bozukluk
Genetik
Bazı insanların OAB’ye genetik olarak yatkın olduğuna dair zayıf da olsa bazı kanıtlar vardır. OAB ile özel olarak bağlantılı hiçbir gen olmamasına rağmen, epidemiyolojik çalışmalar, durumun ailelerde de olabileceğini öne sürdü.
Aşırı aktif mesane, teşhis ve tedavisi genellikle zor olan sinir bozucu bir durumdur. Öyle olsa bile, Amerikan Üroloji Derneği, OAB için tedavi edilen kişilerin yaklaşık %60’ının bir yıl içinde semptomların tam olarak çözülmesini deneyimleyeceğini öne sürüyor.
Birinci basamak tedaviler ve ilaçlar rahatlama sağlamasa bile, ciddi OAB semptomlarını %80 ila 90 oranında azalttığı gösterilen botoks enjeksiyonları, sakral nöromodülasyon (SNM) ve perkütan tibial sinir stimülasyonu (PTSN) gibi minimal invaziv tedaviler vardır. %.
Sonunda, OAB “birlikte yaşamayı öğrenmeniz” gereken bir şey değildir. Sabırlı olarak ve sağlık uzmanınızla birlikte çalışarak, bu kafa karıştırıcı ve çok yaygın ürolojik bozukluğa bir çözüm bulamama ihtimalinizden daha yüksek olacaksınız.
Discussion about this post